Alieke in actie

Mijn naam is Alieke ten Thije ook genoemd Boonkkamp-Verburg. Ik ben de multi-instrumentaliste en zangeres van De Tarantella. Verschil moet er zijn. Hildegard speelt de harp, maar ik doe de rest. 😉 Het eerste instrument dat ik bespeelde was een oud elektrisch orgeltje van mijn grootouders, waar je af en toe een flinke schop tegenaan moest geven om hem te laten klinken. Met behulp van de orgelboekjes van Folk Dean leerde ik mijzelf orgel spelen. Aangezien ik zo enthousiast was mocht ik van mijn ouders op orgelles. Ik was toen een jaar of negen. Als schoolmeisje was ik in de ban van een new age CD van mijn moeder waar panfluitmuziek te horen was. Ik was betoverd door deze CD en wilde graag ook zulke muziek spelen. Na enig beraad met mijn ouders mocht ik overstappen op de panfluit. Ik heb zo’n tien jaar les gehad in dit instrument, maar ondertussen kwamen er nog meer fluiten op mijn pad. Voor een paar euro kocht ik een penny whistle. Ik ontdekte de Keltische muziek en wilde vrolijke Ierse jigs en reels kunnen spelen. Al snel had ik een hele verzameling fluiten in alle toonsoorten. Mijn Ierse fluit verzameling was compleet met de aanschaf van een low whistle op marktplaats. Ik raakte steeds meer in de ban van folkmuziek en ontwikkelde een eigen stijl. De panfluit verdween helaas naar de achtergrond.

En toen kwam de draailier in mijn leven …

Tijdens een vakantietripje met mijn familie in Duitsland bezochten we een oud kasteel waar op dat moment een middeleeuws festijn georganiseerd werd. Een groep dames zaten muziek te maken op draailier en doedelzak. Ik stond er met open mond bij te kijken en dacht: ohh … dat wil ik ook! Mijn ouders konden deze wens nog 7 jaar lang uitstellen, maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan en zo geschiedde. Op het festijn Elfia in Arcen ontmoette ik het muzikanten echtpaar Onfanck Gheselle, die beiden op een draailier speelden en op nog een paar diverse middeleeuwse instrumenten. We raakten aan de praat en ik mocht de draailieren uitproberen en ik was op slag verliefd op dit instrument. Een paar maanden later had ik zelf een draailier gekocht bij de inmiddels veel te vroeg overleden draailierbouwer Jaap Mulder. Inmiddels heb ik drie draailieren; een moderne draailier, een replica van een 14e-eeuwse draailier en een kistdraailier.

Het arsenaal aan muziekinstrumenten is hierbij nog niet compleet …

Sinds een aantal jaar bespeel ik ook de strijkpsalter, een driehoekige citer die net zoals een viool gestreken wordt met een strijkstok. Een collega muzikant die wij troffen tijdens onze evenementen liet ons kennismaken met dit instrument. Sindsdien is de strijkpsalter niet meer weg te denken in ons repertoir. Deze prachtige instrumenten laten zich uiteraard mooi combineren met zang. En laat ik dat ook met veel enthousiasme doen. Als vier jarig meisje riep ik al tegen mijn ouders dat ik zangeres wilde worden. Nothing compares to you van Sinead O’Connor zong ik al uit volle borst mee. Misschien zat de Keltische bard toen al in mij. Het in zang kunnen uitbeelden van keltische mythologie en oude verhalen die gaan over de geschiedenis van de kelten met al hun vreugden en verdriet kunnen mij enorm raken. Het is alsof ik hiermee terug ga naar oude tijden. Niet de tijd dat we aan de buis of mobiele telefoon gekluisterd zitten, maar terug in de tijd waarin we nog verstild konden luisteren naar de poëzie en muziek van minstrelen.